Wieś jest siedzibą sołectwa Leźno, w którego skład wchodzi również miejscowość Czaple. Na południe od Leźna przebiega droga krajowa nr 7, wschodnim obrzeżem prowadzi nieużywana (w ruchu pasażerskim) linia kolejowa Stara Piła Gdańsk Kokoszki. W dokumentach nazwa Leźno pojawia się w roku 1338, gdy ówczesny wielki mistrz krzyżacki nadał te dobra Gotlowi jako własność dziedziczną. Gospodarowali tu m.in. Heidensteinowie, Bielińscy, Przebendowscy, Grabowscy. Jan Przebendowski- podskarbi koronny rozpoczął budowę reprezentacyjnego, dwupiętrowego dworu z dwoma skrzydłami, którego wnętrza miały być bogato dekorowane. Georg Helffenstein rozbudował część folwarczną i wyremontował pałac (w owym czasie mocno zapuszczony). Podczas wojen napoleońskich Leźno znacznie ucierpiało, zaś potem trafiło w ręce rodziny Hoene (wówczas powstał przy pałacu jeden z najpiękniejszych w regionie parków krajobrazowych). Hoene gospodarowali tu do roku 1945. Po wojnie z dawnego majątku utworzono PGR. W latach 80-tych rozpoczęto tu budowę kościoła- dziś jest to świątynia parafialna p.w. Św. Stanisława Biskupa i Bł. Karoliny Kózkówny. Po 1990 roku ziemie należące do likwidowanego PGR zostały podzielone na dwie części- rolniczą i pałacowo-parkową. W 1994 roku pałac nabył Uniwersytet Gdański, tworząc tutaj centrum konferencyjno-szkoleniowe oraz hotel. Ze względu na bliskość Gdańska i dogodne połączenia komunikacyjne Leźno to dziś szybko rozwijająca się i nowoczesna wieś. Lniska. Pierwsze informacje o wsi pochodzą z XIV- wiecznego dokumentu lokacyjnego dóbr Małe i Wielkie Leźno, w którym wspomina się o młynie znajdującym się u ujścia potoku Strzelenka do rzeki Raduni, czyli w dzisiejszych Lniskach. W 1860 r. rodzina Schtemke wybudowała nowy młyn na Strzelence, który był w jej posiadaniu aż do 1945 roku. Po wojnie lniski młyn został upaństwowiony, zabudowania młyna zachowały sie do dzisiaj (własność prywatna).


















